مجملا به‌طورى حالم متغيّر و عنان اختيارم از دست رفت كه فورا چند نفر فرّاش خواسته نايب را از حركات جهالت [ بارش ] تأديب نمودم ، به‌طورى كه در زير گاوسر فنون هندسه را ازبر كرد و بعد از آن ميرزا محمّد على پسر فراشباشى را هم كه در اين كارها با او همدست و در بىمبالاتى با مشار اليه شريك بود گفتم حبس كردند و تمام چادرها را از اين نقطه كنده به آن طرف رودخانه به محلّ فرازى برده افراختند و با حالت خستگى يكى دو ساعت اوقاتمان صرف اين كار شد . و همين‌كه نماز مغرب را ادا كردم قاصدى از منزل گزك آمده نوشتجات زين العابدين خان سرتيپ را آورد . مختصرى گفتم در جواب او نوشتند كه در تهيّه و تدارك نواقص سيورسات اردو مواظبت و كاه و جو دوشبهء اردو را فراهم كند و اگر در آن نقطه دو شب توقف نشود [ 93 ] غالب مالهاى بنه منزل بعد را با بعد مسافتى كه دارد نتوانند پيمود . و بعد از اينكه چهار پنج ساعت از شب گذشت و اندك فراغتى حاصل شد نايب على اكبر و ميرزا محمّد على را برحسب توسط و شفاعت يكى دو نفر از همراهان مرخص و تأكيد و تهديد زياد به آنها نمودم كه من‌بعد غفلت و جهالت از آنها ظاهر نشود . در آهو 146 صبح پنج‌شنبه 24 - بعد از اداى نماز و ذكر و سپاس الهى به ملاحظهء بعد مسافت گفتم اردو را هرچه زودتر است حركت داده و خودم با اجزاء مخصوص از عقب اردو يك ساعت از آفتاب بالا آمده حركت كردم . غير از معادل يك ساعت توقف در ناهارگاه بقيه را اتصالا اسب رانده و بعد از غروبى خسته و مانده وارد در آهو شديم . راه امروز ده فرسخ كامل و تمامش سنگلاخ خصوصا از اواسط راه به‌طرف در آهو فوق العاده سخت و به نهايت صعب العبور است و خطّش به جنوب سير مىكند و تا بالاى گدوك دو فرسخى منزل رو به فراز است و از آنجا سراشيب [ است ] . و از ابتداء منزل ، همه‌جا كوه در يمين و يسار جادّه است و اين كوهها را كلية كوه در آهو مىنامند و اسامى بعضى از آن كوهها به قرار تفصيل است : كوه در آزاد - كوه كوهان - در بيك - چه ديلان . كوه به زمان 147 غير از كوه بزرگى كه در چهار فرسنگى و طرف شرق در آهو است و آن كوه معروف به كوه به زمان و از كوههاى خيلى مرتفع [ است ] و از سطح دريا قريب سه